از شرح حالم یک غزل یا یک ترانه

یا چند سطری با کلامی شاعرانه

در گوشه ای از دفتر خود می نویسی

با نقش یک پروانه آن هم ناشیانه

با ته مدادی می کشی یک شمع نصفه

باری دگر افتاده از سوز و زبانه

هم در کنارش می کشی بااندکی حزن

یک شاخی گل مثل یاس و رازیانه

کوتاه بود این زندگی چون روز پاییز  

پایان آن چون قصه های عاشقانه

در یاد هم چون سایه ای از ظهر دیروز

یادش گرامی ، شاد روحش جاوادنه