امسال خطه ی ارسباران و قره داغ آهنگ حزن انگیزی دارد . شروع سال با یک خبر تکان دهنده ای آغاز شد . مرگ یک کودک دبستانی با وضع تاسف بار دل و جان همه را لرزاند . عواطف جمعی جریحه دار شد . در میان خانواده ها واهمه ی توام با نفرت از چنان عملی به اوج رسید . با اجرای مقتدرانه ی قانون کم کم آرامش به قلب ها بر می گشت که ناگهان ...

این بار زمین با این خطه ی سر سبز و همیشه بلند بالا سر نا ساز گاری داشت .و شاید هم قصد پند و اندرز .  ساز شکسته به صدا در آورد . دل ها را لرزاند . خانه ها را آوار کرد تا بدانیم اعتمادی بر برج های قامت کشیده ی سیمانی نیست . فقیر و غنی را در یک مکان جا داد تا نشانه ای از روز وعده داده شده را پیش چشم بیاوریم . این بار زمین به جای تاریخ ، تجربه ها و صبوری های ما را بر بوته آزمایش نهاد . اما ...

باور پدری که سقف امنیت اش را ویران می بیند و فرزندی که طعم آوار گی را در  کنار آوار کومه های گلی می چشد و مادری که نه می تواند نه گرید و نه می تواند بار های غم  و غبار زده ی خانه اش را به تماشا بنشیند و پسری که نمی داند سوگ مادر ش را بر پا کند یا سوگ فرزندش را . آری این همه باور ها تجربه ی دیگر است . هرکس به تنهایی بر سر سفره ی اندوه خود نشسته است هر چند در کنارش همه را چون خود می بیند . قریه ها ...

خانه های روستاییان ما  چرا تا حال  به مقاوم سازی نشده بود ؟ آیا وامی که دولت برای خانه های هموطنان روستایی در نظر گرفته و همه ساله در بودجه کشور تعریف می شود ، بدرستی و به موقع و به سهولت در اختیار آنها قرار گرفته است ؟ اصلا چرا روستا های ما که محل تولید مواد غذایی ، دامی و کشاورزی است ، خانه هایی چنان سست پایه داشتند ؟ هزار چرا دیگر با صدای محزون قره داغ و ارسباران عجین شده است " جای صد زخم نهان هست و مجال آه نیست ."

دل ما هنوز هم می لرزد نه از بلای آمده که هر چه از حبیب آید هزارش مرحبا گفتیم ، دل ما از سرمای نیامده در خانه های بی دیواردر سرمای چند روز بعد  می لرزد ، دل ما از چنان خواهد شد و نشود می لرزد ، جان ما از سیل مهاجرت تبار تولید می لرزد . دل ما از هموطن در مانده  می لرزد که در فکر خود شرمندگی نداری را از کودکانش به تجر به نشسته است دل ما بر غم و  اندوه همدیگر می لرزد ...

هرچند عذاب آور است صبر در برابر  درد فراق عزیزان .  باری صبور باید بود ارسباران و قره داغ کم از این ماجرا ها ندیده است . این عرصه آزمون است هم برای مردم ما و هم برای مدیران ما . تلاش می کنیم و در آخر داوری .